^^ประวัติความเป็นมาของเครื่องดนตรีไทย

            ประเทศไทยเป็นประเทศที่มีประวัติศาสตร์ของการรวมและสร้างชาติต่อเนื่องมาเป็นเวลานาน   เผ่าพันธุ์ของแต่ละกลุ่มชนบนคาบสมุทรอินโดจีน   ประกอบด้วยชนชาติไทย   ลาว   พม่า   มอญ   กัมพูชา   มลายู   กลุ่มชาติเหล่านี้ต่างผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันมีอำนาจทางการเมือง   การปกครอง   จนบางครั้งถึงขั้นทำสงครามสู้รบกัน   การโยกย้ายพลเมืองจึงเกิดขึ้นเสมอ   การตั้งถิ่นฐานใหม่ของพลเมืองบางกลุ่มยังคงรักษาขนบธรรมเนียมประเพณีดั้งเดิมของตนไว้   และสืบทอดมายังลูกหลาน   โดยเฉพาะงานด้านศิลปะการดนตรีที่ยังมีใช้และเล่นในกลุ่มของตน   ในขณะเดียวกันก็ได้รับความสนใจจากกลุ่มชนรอบข้างที่มีการติดต่อด้วย   เป็นเหตุปัจจัยให้ศิลปะวัฒนธรรมของพลเมืองแต่ละกลุ่มเกิดการแพร่กระจาย   เกิดการเรียนรู้และนำสิ่งที่พบเห็นมาปรับปรุงให้เข้ากับความต้องการของตน   โดยพบว่าเครื่องดนตรีที่ชาวไทย   ลาว   กัมพูชา   พม่า   ใช้ประสมวงเล่นกันในปัจจุบันมีหลายชนิดที่เหมือนกัน   เช่น   ปี่   ระนาด   ฆ้อง   กลอง   เป็นต้น

          นอกจากนี้ความสัมพันธ์ทางด้านศาสนาและการค้าขายก็เป็นส่วนหนึ่งของการรับและนำศิลปะการดนตรีเข้ามาสู่สังคมไทยด้วย โดยมีการนำเครื่องดนตรีที่ใช้ประกอบพิธีกรรมทางศาสนา   ความเชื่อ   และกิจพิธีต่างๆเข้ามา   เช่น   เครื่องดนตรีประเภทบัณเฑาะว์   สังข์   รับมาจากอินเดีย   ซอด้วง   ซออู้   รับเข้ามาเมื่อมีการติดต่อค้าขายกับจีน   เมื่อติดต่อกับชาวชวา   ได้กลองชวา   กลองแขก   ปี่ชวา   เมื่อติดต่อกับชาวมลายูได้กลองมลายู เมื่อติดต่อกับชาวฮอลันดาได้กลองวิลันดาเข้ามาใช้งาน   เป็นต้น ดังนั้นยุคสมัยของราชอาณาจักรไทยก่อนสมัยสุโขทัยเป็นราชธานีจนถึงสมัยรัตนโกสินทร์จึงมีเครื่องดนตรีจำนวนมาก   มีความหลากหลายทั้งในด้านรูปทรงของเครื่องดนตรี   ระบบเสียง   รูปแบบการบรรเลงเฉพาะเครื่อง   และวิธีการนำมาใช้ประสมเป็นวงดนตรี

HoME PAGE

home